Ferrari przywraca nazwę Challenge Stradale i pokazuje najbardziej torową wersję modelu 296 dopuszczoną do ruchu drogowego. Z auta zniknął napęd hybrydowy, a w jego miejsce pojawiły się niższa masa i znacznie większy docisk aerodynamiczny.
Bez prądu, za to lżej
Nowy model to drogowa odmiana wyścigowego 296 Challenge Evo. Napędza go twinturbo V6 o pojemności 3,0 litra, który pracuje teraz samodzielnie: silnik elektryczny i wysokonapięciowa bateria zostały usunięte. Motor generuje 661 KM (670 PS) i 740 Nm, a moc trafia na tylne koła przez ośmiobiegową skrzynię dwusprzęgłową.
Na papierze to mniej niż w hybrydowych wersjach 296 GTB (819 KM) i 296 Speciale (868 KM). Challenge Stradale jest jednak szybszy od obu na torze. Okrążenie Fiorano pokonuje w 1 min 18,5 s, czyli o 2,5 s szybciej niż GTB i o 0,5 s szybciej niż Speciale. Decyduje o tym masa: sucha waga wynosi 1330 kg, o 140 kg mniej niż w GTB i o 80 kg mniej niż w Speciale. Pozbycie się hybrydy wymagało od inżynierów zaprojektowania m.in. mechanicznej sprężarki klimatyzacji, alternatora z funkcją rozrusznika oraz nowego układu przeniesienia napędu.
W przyspieszeniu do 100 km/h auto jest tak samo szybkie jak Speciale (2,8 s), ale do 200 km/h potrzebuje 7,9 s, czyli o 0,9 s więcej.
Aerodynamika i zawieszenie
Z przodu widać wyraźny splitter, większe wloty na masce i podwójne skrzydełka na zderzaku. Tył dostał stały spoiler, boczne płetwy, dwie końcówki wydechu i bardziej rozbudowany dyfuzor. Razem z w pełni zakrytym podwoziem i pięcioma parami generatorów wirów daje to 617 kg docisku przy 250 km/h. To o 72% więcej niż w 296 GTB i o 42% więcej niż w Speciale.
Zmieniono też zawieszenie. Półaktywne amortyzatory przestrojono, a sprężyny są niemal dwa razy sztywniejsze. Producent deklaruje o 34% lepszą stabilność względem GTB i o 68% mniejszy przechył nadwozia. Auto ma ceramiczne hamulce węglowe (398 mm z przodu i 380 mm z tyłu) oraz opony Pirelli P Zero R lub Trofeo RS. Elektronika, w tym system kontroli poślizgu i ABS Evo, została dostrojona pod jak najlepsze czasy okrążeń.
Wnętrze też odchudzono: panele drzwi i konsola środkowa są z włókna węglowego, a opcjonalnie można zamówić fotele z SF90 XX Stradale albo wersję z odsłoniętą konstrukcją nadwozia. Nie zabrakło jednak ładowania bezprzewodowego, systemów ADAS, dwóch kamer i reflektorów Matrix LED. Ceny Ferrari nie podało. Według brytyjskiego magazynu Autocar ma być zbliżona do ceny 296 GTB.
Wersja wyścigowa i co z tego dla Polaka
Równolegle zaprezentowano 296 Challenge Evo, następcę auta z 2023 roku. Ma 690 KM i siedmiobiegową skrzynię, a zmiany w aerodynamice dają o 12% większy maksymalny docisk. Na torze Mugello jest o 0,8 s szybszy od poprzednika. Zadebiutuje w sezonie 2027 serii Ferrari Challenge w Europie i Ameryce Północnej, a w 2028 roku trafi do serii regionalnych.
Dla większości kierowców to ciekawostka, bo auto o takim charakterze trafi do wąskiego grona kolekcjonerów i miłośników jazdy torowej. Ponieważ to model drogowy, może być sprzedawany także w Europie, ale informacji o dostępności w Polsce na razie brak.
Ubezpieczenie takiego auta
Właściciele drogich samochodów sportowych zwykle wybierają pełne ubezpieczenie, czyli OC z autocasco. Przy autach używanych również na torze warto uważnie przeczytać ogólne warunki ubezpieczenia (OWU):
- sprawdź, czy polisa obejmuje szkody powstałe podczas jazdy na torze lub w treningach, bo często są to wyłączenia;
- zapytaj o sposób ustalania wartości pojazdu i o zakres naprawy oryginalnymi częściami;
- zwróć uwagę na limity assistance, w tym holowanie auta o niskim zawieszeniu.
Dobrze też zapytać ubezpieczyciela o osobną ochronę na wydarzenia torowe, jeśli jest dostępna.
Źródło: Carscoops – „Ferrari Revives Challenge Stradale Name For A Hardcore, Non-Hybrid 296”
